Thursday, April 12, 2007

Vois sur ton chemin/Κοίτα στο δρόμο σου-Les Choristes/τα παιδιά της χορωδίας



Vois sur ton chemin-See on your way-Κοίτα στο δρόμο σου
Gamins oubliés égarés-misled forgotten kids-χαμένα,ξεχασμένα αλητάκια
Donne leur la main-Give them your hand-δωσ' τους το χέρι
pour les mener-to lead them-να τα οδηγήσεις
Vers d'autres lendemains-towards other following days-σε άλλες αυριανές μέρες

Sens au coeur de la nuit-feel in the heart of night-Νιώσε στην καρδιά της νύχτας
L'onde d'espoir-the wave of hope-το κύμα της ελπίδας
Ardeur de la vie-the ardour for life-το πάθος για ζωή
Sentier de la gloire-the path to glory-το μονοπάτι της δόξας


Bonheurs enfantins-Childish Happinesses-Παιδικές Ευτυχίες
Trop vite,oubliés,effacés-too quickly,forgotten,erased-πολύ γρήγορα ξεχασμένες,σβησμένες
Une lumière dorée brille sans fin-a golden light shines endlessly-ένα χρυσό φως λάμπει συνεχώς
Tout au bout du chemin-at the very end of the road-στην άκρη του δρόμου


Βρισκόμαστε στο 1948. Ο Clement (Gerard Jugnot) είναι ένας άνεργος δάσκαλος μουσικής που έχει αποφασίσει να εγκαταλείψει οριστικά το πάθος του γι’αυτήν βρίσκει όμως δουλειά ως επιτηρητής σ’ένα σωφρονιστικό οικοτροφείο ανηλίκων. Η παραμονή του στο οικοτροφείο θα σταθεί για τον Clement αφορμή αφύπνισης καθώς η επαφή του με τη σκληρή πραγματικότητα των μαθητών και τις αυστηρότατες κα φυσικά αναποτελεσματικές μεθόδους του διευθυντή του οικοτροφείου Rachin (Francois Berleand) τον αναγκάζουν να αναζητήσει εναλλακτικούς τρόπους επικοινωνίας με τα ατίθασα παιδιά και να ξεκινήσει μια προσπάθεια αλλαγής στο αυστηρό προφίλ του ιδρύματος, διδάσκοντας στους μαθητές τη μουσική και τη μαγεία που μπορεί αυτή να φέρει στις ζωές τους.

Ο Christophe Barratier κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούντο βασισμένος σε μια ταινία του 1945 La cage aux rossignols ξεκινώντας την ιστορία του με μια συναυλία και την ανάγνωση ενός ημερολογίου. Το θέμα του απλό και μάλλον τετριμμένο καθώς πολλές άλλες ταινίες έχουν καταπιαστεί με τη σχέση δασκάλου- μαθητών και πώς το πραγματικό ενδιαφέρον και η ευαισθησία του πρώτου μπορεί να βοηθήσει τους μικρούς μαθητές και να τους εμπνεύσει για την αναζήτηση ενός καλύτερου τρόπου ζωής. Η διαφορά της δημιουργίας του Barratier έγκειται στην λεπτή και συγκινητική προσέγγιση ενός διαχρονικού θέματος με εικόνες μελαγχολικές και οικείες που βρίσκουν τη θέση τους στην ψυχή μας ντυμένες με τα συναισθήματα των αναμνήσεών μας που εντοπίζονται στις εμπειρίες της πορείας κάθε ανθρώπινης φυσιογνωμίας προς την ενηλικίωση. (CINE.GR)

-The Chorus (French: Les Choristes), is a 2004 film directed by Christophe Barratier. The plot is about a passionate music teacher who arrives at a correctional boarding school for boys and transforms their lives through music. The film stars Gérard Jugnot as the teacher, and Jean-Baptiste Maunier as one of his students, a musical prodigy. The movie is based on La Cage aux Rossignols.(Το κλουβί με τα αηδόνια)


5 comments:

dodos said...

Συγκινητική ταινία, την είχα δει στον κινηματογράφο, την μισοείδα πάλι χθες στην τηλεόραση...

Ergotelina said...

Την δίνει σε dvd το περιοδικό Σινεμά
στο τεύχος Απριλίου.

Το θέμα του απλό και μάλλον τετριμμένο καθώς πολλές άλλες ταινίες έχουν καταπιαστεί με τη σχέση δασκάλου.

Για τα γαλλικά δεδομένα

για την Ελλάδα τέτοιες ταινίες
μοιάζουν εξωτικές...

philos said...

Τ Α Ι Ν Ι Α Ρ Α!!!

Πήρα το Σινεμά, μόνο και μόνο για να έχω την ταινία!

Μπράβο σου και πάλι Εργοτελίνα!
Κάνεις εξαιρετική δουλειά στο Blog σου!

abttha said...

είμαι μια κλέφτρα και μισή!
κλεβω τα λόγια του φίλου, όλα μα όλα, και τα (προσ)υπογράφω ακέραια, μια φορά κι άλλη μια φορά!
από τις πιο τρυφερές, ανθρώπινες, πλήρεις ταινίες...
που μπορείς να τη δεις με κλειστά τα μάτια!
η εργοτελίνα μας κάνει πλούσια δώρα, πράγματι...
ευχαριστώ κι εγώ από καρδιάς!

Ergotelina said...

philos,abttha

merci beaucup :-)

Για να καθαρίσουμε την Ελλάδα / To clean-up Greece Site Meter